آشپزخانه‌ی کوچک: پنج تصمیم که فضا را باز می‌کند

آشپزخانه‌ی کوچک مشکلِ متراژ نیست، مشکلِ تقسیمِ متراژ است. پنج تصمیمی که پایین آمده‌اند، هیچ‌کدام دیوار جابه‌جا نمی‌کنند و هر پنج‌تا فضا را بازتر نشان می‌دهند.

آن سی سانتی‌مترِ خالیِ بالای کابینت نه فضای مفیدی است و نه خالی به نظر می‌رسد؛ فقط خط را می‌شکند و سقف را پایین می‌آورد. کابینتِ تا سقف هم انبارِ وسایلِ کم‌مصرف می‌شود و هم چشم را بالا می‌برد.

در فضای کوچک، تنوعِ یراق‌آلات شلوغی می‌سازد. یک مدل دستگیره روی همه‌ی درها و کشوها — یا اصلاً بدونِ دستگیره و با درِ فشاری — سطحِ کابینت را یکپارچه نگه می‌دارد.

قفسه‌ی عمیقِ پایینِ کابینت در عمل نصفِ ظرفیتش را از دست می‌دهد، چون هر چیزی که ته آن می‌رود دیگر دیده نمی‌شود. کشوی کامل همان حجم را قابلِ استفاده می‌کند.

یک لامپِ سقفی، سایه‌ی خودتان را روی صفحه‌ی کار می‌اندازد. نوارِ نورِ زیرِ کابینتِ بالایی این سایه را برمی‌دارد و در عمل بیشترین تفاوتِ محسوس را در آشپزخانه‌ی کوچک می‌سازد.

هر بریدگی در صفحه‌ی کار — یک اجاقِ جدا، یک سینکِ بدجا — فضا را به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کند. صفحه‌ای که از این‌سو تا آن‌سو بی‌وقفه ادامه دارد، همان آشپزخانه را بزرگ‌تر نشان می‌دهد.